tag:blogger.com,1999:blog-59742401823945680112011-08-03T00:34:29.902+06:30Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.comBlogger221100tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-7524716860753170122010-10-05T12:07:00.001+06:302010-10-05T12:07:00.126+06:30ညီမေလးေရ...<br />နင့္ကိုငါလြမ္းတယ္...<br />မဆံုျဖစ္ၾကေတာ့တဲ့ဘဝေန႔ရက္ေတြအတြက္<br />ဆံုျဖစ္ခဲ့ၾကဖူးတဲ့အတိတ္<br />ေဟာင္းႏြမ္းျခင္းမရိွေသးတဲ့ခ်စ္ျခင္းနဲ႔အတူ<br />နင့္ကို ငါလြမ္းေနတယ္...<br />နီးျခင္းေဝးျခင္း.. ေသခ်ာမသိတဲ့<br />ကာလေျပးလမ္းေပၚမွာ ငါတို႔ခရီးသြားၾကတယ္...<br />ဘဝဟာ<br />မ်ဥ္းၿပိဳင္ေျပးလမ္းေပၚကရထားတစ္စင္းဆိုရင္<br />ႏွင္းဆီခင္းတို႔ရဲ႕အလယ္က ေတာင္ေပၚစခန္းတစ္ခုမွာ<br />ငါတုိ႔ဆိုက္ကပ္ခ်င္ခဲ့ၾကဖူးတယ္...<br />ဒါေပမယ့္...<br />အဲဒီခရီးမွာ အဲဒီဘူတာရံုက<br />ခရီးဆံုးဆိုတာဘယ္သူ႔အတြက္လို႔ေသခ်ာမသိဘူး...<br />ငါတို႔ ရိုးသားစြာဆုိက္ကပ္ခ်င္ခဲ့ၾကတာပါ...<br />နင္က ငါ့ကိုခ်န္ရစ္ထားခဲ့တာလား...<br />ငါကနင့္ကို ခ်စ္ရန္ ထားခဲ့တာလား...<br />ေသခ်ာငါကိုယ္တုိင္မသိပါဘဲလ်က္က <br />ေသခ်ာျခင္းတစ္ခုအေနနဲ႔ တို႔တေတြေဝးခဲ့ၿပီ...<br />26-Jan-2010(Tuesday) At YUFL<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-752471686075317012?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-62904264266790091312010-09-28T18:49:00.000+06:302010-09-28T19:12:05.179+06:30ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ႀကီးကို ခဏခဏ ေရာက္ျဖစ္ေပမယ့္ တစ္ေန႔ကမွ သန္႔ရွင္းေရး ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတာကို ေသခ်ာ သတိထားမိတယ္... ကုသိုလ္ယူၾကတဲ့ တံျမက္လွည္းအသင္းေတြနဲ႕စီစဥ္ၾကသူေတြကို ေက်းဇူးတင္ မိတယ္... ကမၻာေအး၊ ေက်ာက္ေတာ္ႀကီးဘုရားတို႔မွာ အဲဒီလို သန္႔ရွင္းေရးအစီအစဥ္ မေကာင္းဘူး... <br /><br />ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ဘက္စံုမြမ္းမံေရးဆိုၿပီးလုပ္ေနၾကေပမယ့္ အထင္ကရ ေနရာနဲ႔ ေစတီေတြေဘးမွာ Caption အျပည့္အစံုထိုးတာ မေတြ႕ရဘူး... ဥပမာ. စဥ့္ကူးမင္းေခါင္းေလာင္းေတာ္ဆိုပါစို႕.. ဘယ္တံုးက ဘယ္လို၊ ဘာ့ေၾကာင့္... ဒီေခါင္းေလာင္းမွာထိုးထားတဲ့ေခါင္းေလာင္းစာပါ အေၾကာင္းအရာေတြ၊ သမိုင္းအက်ဥ္းစတာေတြကို ေဖာ္ျပထားတာ မေတြ႕ရဘူး... အဲဒီလိုလုပ္ႏုိင္ရင္ပိုၿပီးေကာင္းမယ္ထင္တယ္... <br /><br />အဝင္မွာ ဒါမွမဟုတ္ ျပတိုက္ထဲမွာ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္သမိုင္းကို Video display လုပ္ျပထားေစခ်င္တယ္.... ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ႀကီးသမုိင္းက ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဗုဒၶဘာသာေရာက္ရိွမႈသမိုင္းနဲ႔လည္း ဆက္စပ္ေနတာပဲ.... အဲဒါကို ျပထားတဲ့ေနရာတစ္ခုရိွရင္ေကာင္းမယ္.... ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ျပတိုက္နဲ႔ပိဋကတ္တိုက္ကလည္း စတိုခန္းလိုျဖစ္ေနတာ... ျပင္သင့္တယ္..<br /><br />ေနာက္တစ္ခုက ေစတီေတာ္အဝင္မွာ ေရွးေဟာင္းသုေတသနဌာနနဲ႔ ေဂါပကတို႔ေပါင္းၿပီး ႏိုင္ငံျခားသား ဧည့္သည္ကို ဝင္ေၾကးေကာက္တာေတာ့ရိွတယ္... Guide map Poster display မရိွဘူးျဖစ္ေနတယ္... လက္ကမ္းစာေစာင္ေပးတာေတာ့ ရိွပါလိမ့္မယ္... <br /><br />ဘယ္ေနရာေတြကေတာ့ ေစတီေတာ္ရဲ႕ အံ့ၾသဖြယ္ေတြပါလို႔ အမ်ားက လက္ခံထားၾကတယ္.. ေရႊတိဂံု ေစတီေတာ္ ႀကီးကိုးႀကီးဆိုတာ ဘယ္ေနရာေတြပါ... ထံုးတမ္းစဥ္လာအရ ဘယ္ေနရာေတြကိုေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျမန္မာေတြ သြားေလ့ရိွပါတယ္... ဘယ္ေနရာေတြကေတာ့ Historical places ပါဆိုတာ ဆိုင္းဘုတ္ေထာင္ျပထားတာ မရိွေသးဘူး... <br /><br />Tourists အမ်ားစုက Guide ပါလာေပမယ့္ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ Guide မပါဘဲလာတတ္ၾကတယ္... သိၿပီးလို႔ လာသူရိွေပမယ့္.. အဲလို လမ္းညႊန္ဆိုင္းဘုတ္ ရိွေနရင္ ပိုေကာင္းမယ္လို႔ထင္တယ္... <br /><br />လမ္းညႊန္ဆိုင္းဘုတ္ဆိုေပမယ့္လည္းႏိုင္ငံျခားသားကိုေတာ့ေဘာင္းဘီတို၊စကတ္တိုနဲ႔မဝင္ပါနဲ႔လို႔တားထား ဆိုထားေပမယ့္.. တိုင္းရင္းေန ေရႊျမန္မာမ်ားက ေဘာင္းဘီတုိ၊စကတ္တိုနဲ႔ ဝတ္စားဆင္ယင္ၿပီး ဘုရားလည္ လာၾကတယ္...<br /><br /> ေဂါပကေတြ အသံခ်ဲ႕စက္နဲ႔ ေအာ္ေနတယ္ဆိုျငား..ဘုရားလံုၿခံဳေရးေတြေျပာတယ္ဆိုျငား... အေၾကာင္းတရား အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ တလ်ားလ်ား သြားလာေနၾကဆဲပါပဲ... ဒါေလးတခ်ိဳ႕ကို ဝိုင္းၿပီးျပင္သင့္တယ္လို႔ထင္ပါတယ္...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-6290426426679009131?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-25278035659775324412010-09-05T16:34:00.002+06:302010-09-05T16:34:00.278+06:30ရည္မြန္ေရ<br />နင္နဲ႔ငါ ေဝးသြားၿပီထင္ရတဲ့ေျခလွမ္းေတြကိုလွမ္းခဲ့ၾကေပမယ့္<br />ခရီးရဲ႕အဆံုးမွာ ငါသာ ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ႔ႀကိဳတင္ေရာက္ႏွင့္ေနခဲ့ေပါ့.....<br />စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ႏွစ္ၿပီးေျခလွမ္းေတြလွမ္းခဲ့ေပမယ့္<br />နင္ငါ့ကို စိတ္ခ်လက္ခ်သြားႏုိင္ခဲ့ေပမယ့္...<br />ငါကေတာ့နင့္ကိုစိတ္မခ်ေသးဘူးညီမေလးရယ္..<br />ဒီခရီးဒီလမ္းငါတို႔လည္းတစ္ေန႔သြားရမွာမွန္ေပမယ့္...<br />နင့္ကို ငါတို႔ စိတ္မခ်ခဲ့ပါဘူး....<br />ဒီလိုနဲ႔ပဲငါ မသြားျဖစ္ဘဲဝယ္ခဲ့တဲ့လတ္မွတ္ေတြ...<br />မအိပ္ဘဲနဲ႔မက္ခဲ့တဲ့အိပ္မက္ေတြ...<br />မဆိုဘဲနဲ႔သီျဖစ္ခဲ့တဲ့ေတးသံေတြ...<br />ငါ့ရင္မွာမ်ားသထက္မ်ားလာတယ္..<br />ရင္ခတ္ပန္းေတြပြင့္တဲ့ရာသီမွာ<br />ငါ့ရင္ကိုအလြမ္းေတြထုတ္ခ်င္းခတ္သြားတယ္...<br />ငါေသခ်ာမသိေသးေပမယ့္<br />အမုန္းလား...<br />မေသခ်ာျပန္ပါဘူး....<br />ဒါေပမယ့္...ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့<br />ငါ့ရင္မွာ ဖြဲ႕တည္ဆဲ.... <br />လိုင္ရာရဲ႕သီခ်င္းနဲ႔ကတဲ့ဂ်ဴႏို<br />အဖရိုဒိုက္ရဲ႕လက္ထဲကႏွင္းဆီတစ္ပြင့္နဲ႔<br />ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ဝိုင္အရည္တစ္ခြက္...<br />နင့္ကိုလြမ္းတဲ့အခ်ိန္ေတြတစ္ရက္ကို တစ္ခ်က္နဲ႔မွတ္ထားတဲ့<br />မွတ္တမ္းတစ္ထပ္နဲ႔ငါေပါ့...<br />ငါ့ရင္ထဲက ေကာင္းကင္မွာၾကယ္စင္ေတြေန႔တုိင္းေၾကြတယ္...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-2527803565977532441?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-43513443333178519452010-08-09T00:56:00.001+06:302010-08-09T00:56:00.360+06:30နင္နဲ႔ငါ ေဝးသြားၿပီထင္ရတဲ့ေျခလွမ္းေတြကိုလွမ္းခဲ့ၾကေပမယ့္<br />ခရီးရဲ႕အဆံုးမွာ ငါသာ ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ႔ႀကိဳတင္ေရာက္ႏွင့္ေနခဲ့ေပါ့.....<br />စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ႏွစ္ၿပီးေျခလွမ္းေတြလွမ္းခဲ့ေပမယ့္<br />နင္ငါ့ကို စိတ္ခ်လက္ခ်သြားႏုိင္ခဲ့ေပမယ့္...<br />ငါကေတာ့နင့္ကိုစိတ္မခ်ေသးဘူးညီမေလးရယ္..<br />ဒီခရီးဒီလမ္းငါတို႔လည္းတစ္ေန႔သြားရမွာမွန္ေပမယ့္...<br />နင့္ကို ငါတို႔ စိတ္မခ်ခဲ့ပါဘူး....<br />ဒီလိုနဲ႔ပဲငါ မသြားျဖစ္ဘဲဝယ္ခဲ့တဲ့လတ္မွတ္ေတြ...<br />မအိပ္ဘဲနဲ႔မက္ခဲ့တဲ့အိပ္မက္ေတြ...<br />မဆိုဘဲနဲ႔သီျဖစ္ခဲ့တဲ့ေတးသံေတြ...<br />ငါ့ရင္မွာမ်ားသထက္မ်ားလာတယ္..<br />ရင္ခတ္ပန္းေတြပြင့္တဲ့ရာသီမွာ<br />ငါ့ရင္ကိုအလြမ္းေတြထုတ္ခ်င္းခတ္သြားတယ္...<br />ငါေသခ်ာမသိေသးေပမယ့္<br />အမုန္းလား...<br />မေသခ်ာျပန္ပါဘူး....<br />ဒါေပမယ့္...ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့<br />ငါ့ရင္မွာ ဖြဲ႕တည္ဆဲ.... <br />လိုင္ရာရဲ႕သီခ်င္းနဲ႔ကတဲ့ဂ်ဴႏို<br />အဖရိုဒိုက္ရဲ႕လက္ထဲကႏွင္းဆီတစ္ပြင့္နဲ႔<br />ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ဝိုင္အရည္တစ္ခြက္...<br />နင့္ကိုလြမ္းတဲ့အခ်ိန္ေတြတစ္ရက္ကို တစ္ခ်က္နဲ႔မွတ္ထားတဲ့<br />မွတ္တမ္းတစ္ထပ္နဲ႔ငါေပါ့...<br />ငါ့ရင္ထဲက ေကာင္းကင္မွာၾကယ္စင္ေတြေန႔တုိင္းေၾကြတယ္...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-4351344333317851945?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-67791628129760251862010-08-05T17:04:00.002+06:302010-08-05T17:04:00.384+06:30ၾကယ္ေတြေၾကြရင္ေလ<br />နင္နဲ႔ငါေျပာခဲ့ဖူးတဲ့စကားေတြကို ငါအမွတ္ယတယ္...<br />ခေရပန္းေတြသဲသဲလႈပ္ေအာင္ပြင့္တဲ့ကာလေပါ့<br />ေက်ာင္းေဘးက အုတ္ခံုေလးေပၚမွာထုိင္ရင္း..နင္နဲ႔ငါစကားေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္...<br />ေက်ာင္းေတြကိုဘယ္လိုဖြင့္မယ္...<br />ငါတို႔ထိုင္ရင္းအတူ အိပ္မက္ေတြမက္ခဲ့ၾကတယ္..<br />လမ္းေတြကိုဘယ္လိုေဖာက္မယ္...<br />ငါ့တို႔ထိုင္ရင္းအတူ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့ၾကတယ္...<br />တို႔ၿမိဳ႕ကလူေတြက အထူးအဆန္းနဲ႔ၾကည့္သြားၾကတယ္...<br />အခုေတာ့ ဒီၿမိဳ႕ကလူေတြက င့ါကိုၾကည့္ေနၾကျပန္တယ္...<br />နင္ပါလာေလမလားလို႔ေပါ့...<br />ငါက နင္နဲ႔စကားေျပာေနရင္းလမ္းေလွ်ာက္ေနတာကိုး...<br />ဘာေတြေျပာင္းလဲ ေျပာင္းလဲ...င့ါရင္ထဲမွာနင္အၿမဲတမ္းရိွေနတယ္..<br />ငါ့ရင္ထဲမွာ အခ်စ္ေဟာင္းေတြေျပာင္းလဲမႈနဲ႔အတူ<br />နင့္ကိုခ်စ္တဲ့ငါ့အခ်စ္သစ္ေတြေမြးဖြားလႈပ္ရွားေနတယ္...<br /><br />တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့ ေလာကႀကီးဟာမတရားဘူးရည္မြန္ရယ္..<br />နင့္ကိုငါလြမ္းေနရတယ္....<br /><br />ငါလြမ္းေနတာကို နင္ကိုေျပာျပေနေပမယ့္...<br />နင္ၾကားရဲ႕လားငါမသိတတ္ႏိုင္ဘူး...<br />နင္လြမ္းေနမွာကို ငါမၾကည့္ရက္ႏိုင္ေပမယ့္....<br />ငါကေတာ့နင့္ကိုလြမ္းေနတယ္..<br />ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ေလွ်ာက္ၾကေပမယ့္...<br />ခရီးဆံုးေရာက္ဖို႔...လိုေသးတယ္...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-6779162812976025186?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-39692789677824341202010-08-03T02:18:00.001+06:302010-08-03T02:18:00.806+06:30<SPAN lang=MY style="FONT-WEIGHT: 500; FONT-SIZE: 10pt; LINE-HEIGHT: 20px; FONT-FAMILY: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana"> <br /> <br /> Myanmar chronicles gave guidelines to the king, by pointing out the mistakes made by the earlier kings. King Narathihapate’s (Tarokpyay Min) Chief Queen Saw also admonished the king by pointing out his mistakes in riddles. <br /> <br /> Bore not thy country’s belly <br /> Abuse not thy country’s forehead <br /> Fell not thy country’s banners <br /> Pluck not thy country’s eyes <br /> Break not thy country’s tusk <br /> Sully not thy country’s face <br /> Cut not thy country’s feet and hands <br /> <br /> In this riddle, belly means the rich people who represents the wealth of the country, forehead means the able officers in the king’s service, the banner means pious man of the kingdom, eyes mean the wise men who could advise the king, tusk means princes of the royal family, face means unmarried daughters of the land, feet and hand means soldiers who guard the land from all dangers. <br /> <br /> A king who committed these mistakes would meet defeat and death. In the words of Queen Saw the chronicles stated that “Not even the Universal monarch, King sovereign ruler of four great island and two thousand lesser islands surrounding them is not free from rise and fall, separations and death. Thus the kings were warned that nobody could escape the law of impermanence, decay and death, according to the teaching of Buddha. <br /></SPAN><div align="right"><blockquote></font><font color="indigo">ေလးစားမႈျဖင့္ . . . . , </FONT><br><acronym title="Htet Yee Thitsar (ထက္ရည္သစၥာ)"><a href="http://htetyeethitsar.blogspot.com/search/label/Htet%20Yee%20Thitsar/" target="_blank"><span style="color: red;">Ht</span><span style="color: orange;">et</span><span style="color: green;"> Ye</span><span style="color: blue;">e</span><span style="color: indigo;"> T</span><span style="color: brown;">hi</span><span style="color: black;">ts</span><span style="color: purple;">ar</span></a></acronym></blockquote></div> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-3969278967782434120?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-45279126764524797982010-08-02T02:20:00.000+06:302010-08-02T02:20:00.219+06:30<SPAN lang=MY style="FONT-WEIGHT: 500; FONT-SIZE: 10pt; LINE-HEIGHT: 20px; FONT-FAMILY: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana"> <br /> <br /> Time honored conventions of the country had laid down a pattern of good behavior for kings. A good king was expected to observe unfailingly the ten kingly virtues. They <br /> <br />are- <br />1. Alms giving <br />2. Observing five precepts <br />3. To give aid to poor and needy <br />4. To be straightforward <br />5. To be soft-hearted <br />6. To restrain anger <br />7. Not to treat the subjects cruelly <br />8. To be kind <br />9. To be forgiving <br />10. Not to oppose people’s will <br />Apart from the king must possess eight virtues (Razagon) which are to act like <br />1. The sun <br />2. The moon <br />3. Yama Min <br />4. Thagyamin King of the Nats <br />5. The Ocean <br />6. The Rain <br />7. The Earth <br />8. The Wind <br />1. To act like the Sun means to collect the tax gradually, as the Sun’s rays rise slowly. <br />2. To act as Moon means to give collness and light to the people. <br />3. To act as Yama Min means to give decisions regardless of anybody depending only on his good and bad points. <br />4. To act as Ocean means to receive only what is due and not to demand from people. <br />5. To act as Thagyamin means to look after the good people and to protect them. <br />6. To act as Rain means to give equal rewards to the people for their services as shower of rains fell equally on everybody. <br />7. To act as Earth means that the king must be as firm and slid as the earth so everybody could depend on the king. <br />8. To act like the wind means that the wind can traverse every nook and corner, the king must be able to collect information about everyone-including highest officials to common folks. <br /> <br /></SPAN><div align="right"><blockquote></font><font color="indigo">ေလးစားမႈျဖင့္ . . . . , </FONT><br><acronym title="Htet Yee Thitsar (ထက္ရည္သစၥာ)"><a href="http://htetyeethitsar.blogspot.com/search/label/Htet%20Yee%20Thitsar/" target="_blank"><span style="color: red;">Ht</span><span style="color: orange;">et</span><span style="color: green;"> Ye</span><span style="color: blue;">e</span><span style="color: indigo;"> T</span><span style="color: brown;">hi</span><span style="color: black;">ts</span><span style="color: purple;">ar</span></a></acronym></blockquote></div> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-4527912676452479798?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-2585160288264710752010-08-01T01:03:00.004+06:302010-07-28T02:32:21.832+06:30<SPAN lang=MY style="FONT-WEIGHT: 500; FONT-SIZE: 10pt; LINE-HEIGHT: 20px; FONT-FAMILY: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana"> <br /> <br /> The king then delivered a speech confirming his role as protector of his subjects as defender of Buddhist faith and promised that he fully realized his rights and duties and would treat the subjects as his own off springs. <br /> <br /> The king then prayed that if he fulfilled his role he may be freed from all diseases, may he live to a preat age, may he be victorious over all his enemies, and may the white elephants and treasures be given into him. Thus, restraints were put on the king by the people through coronation oaths. <br /> <br /> The presence of Thathanabaing and Sangha at the coronation ceremony impressed upon the people, the king’s devotion and respect for religion. The king’s meritorious deeds, such as construction of Pagodas, and temples revealed king’s appreciation of the spiritual and material values of Buddhism As good Buddhists Myanmar kings adhered to the traditional values of Buddhism and theywere aware of the fact that the support of the Sangha and people were vital in strengthening their positions. <br /> <br /> Buddhism had inculcated in the minds of people ideas of tolerance, forbearance and the king could expect docility, meekness and humility from his subjects. The people identified their ruler with the future Buddha (arinmaitraya) whichfurthered the cause of monarchy. <br /> <br /> But on the other hand Myanmar’s traditional concepts and deep-rooted conventions acted as a moral force to restrain the use of absolute power by the kings. Since the earliest period of Myanmar monarchy, traditions demanded that the king as a leader of the people should set a good example. His virtue should be a source of inspiration to thepeople and they should always be guided by the king’s conduct. <br /></SPAN><div align="right"><blockquote></font><font color="indigo">ေလးစားမႈျဖင့္ . . . . , </FONT><br><acronym title="Htet Yee Thitsar (ထက္ရည္သစၥာ)"><a href="http://htetyeethitsar.blogspot.com/search/label/Htet%20Yee%20Thitsar/" target="_blank"><span style="color: red;">Ht</span><span style="color: orange;">et</span><span style="color: green;"> Ye</span><span style="color: blue;">e</span><span style="color: indigo;"> T</span><span style="color: brown;">hi</span><span style="color: black;">ts</span><span style="color: purple;">ar</span></a></acronym></blockquote></div> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-258516028826471075?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-80770706637876709362010-07-31T01:03:00.004+06:302010-07-28T02:30:44.616+06:30<SPAN lang=MY style="FONT-WEIGHT: 500; FONT-SIZE: 10pt; LINE-HEIGHT: 20px; FONT-FAMILY: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana"> <br /> There are ten kinds of coronations or Bhisik(ABhiSeKa). These are- <br />1. Mudha Bhisik <br />2. Raza Bhisik <br />3. Mahesi Bhisik <br />4. Upraja Bhisik <br />5. Jeyya Bhisik <br />6. Dwara Bhisik <br />7. Mingala Bhisik <br />8. Ayudhigha Bhisik <br />9. Maha Bhisik <br />10. Sakala Bhisik <br /> <br /> The most important coronation was Mudha Bhisik, where the king declared his duty to his subjects and solemnly took the oath to rule benevolently and humanely. Coronation ceremony was elaborately, prepared by the court astrologers, choosing the auspicious time and making proper arrangement, the king dressed in full regalia as (Brahma king) and the queen also dressed as the queen of Dewas set out on Yatana palanquin to Mingala Mandat. <br /> <br /> There, Thathanabaing and twelve Puroheit (ponnas) bring for the sacred Tipitakas and 108 Sangha recited Parittas. After that eight princesses attired in brilliant robes prostrated themselves before the king. The princess then poured water from the right whorled conch over the king’s ahead, daughters of Brahmins and rich men also performed the same ritual. During the ceremony, the young ladies implored the king to rule justly as promised by King MahaThamata. <br /> <br /> Next, ovations were made by Brahmins and rich men imploring the king to rule justly, reminded him of his responsibilities and pointing out the dangers if he should abuse his power, and blessings he would receiver if he ruled justly. If he misuse his power, he was threatened with fearful curses outbreak of disease, famines, fires, destruction by earthquakes, hurricanes, birds of ill omen, devils and ghost, poisonous snakes would roam the palace and whole countryside. <br /> <br /></SPAN><div align="right"><blockquote></FONT><font color="indigo">ေလးစားမႈျဖင့္ . . . . , </font><br><acronym title="Htet Yee Thitsar (ထက္ရည္သစၥာ)"><a href="http://htetyeethitsar.blogspot.com/search/label/Htet%20Yee%20Thitsar/" target="_blank"><span style="color: red;">Ht</span><span style="color: orange;">et</span><span style="color: green;"> Ye</span><span style="color: blue;">e</span><span style="color: indigo;"> T</span><span style="color: brown;">hi</span><span style="color: black;">ts</span><span style="color: purple;">ar</span></a></acronym></blockquote></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-8077070663787670936?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-74112171415768804012010-07-30T01:46:00.000+06:302010-07-30T01:46:00.337+06:30<SPAN lang=MY style="FONT-WEIGHT: 500; FONT-SIZE: 10pt; LINE-HEIGHT: 20px; FONT-FAMILY: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana"> <br /> The exalted position of the king was supported by Buddhist belief in ‘Karma’. The people believed that the king’s worldly riches and power came to him as his due because of the accumulated merits he implicit faith in Karma. This religious belief tended to encourage the exercise of absolute or arbitrary power by the king. <br /> <br /> The king was regarded as one who possessed unparallel power” who could not be competed by anyone because he got it from the past meritorious deeds (Phon Shin:Kan Shin). He was also called (Thet Oo San Paing) Lord and Master of life, head and hairs of his subjects. (Yey Myay Shin ) Lord of water and earth. (Taya Saught Thaw Min Myat) exalted king who observed Law and justice. <br /> <br /> With the purification and promotion of Buddhism, the kings adhered to the Buddhist concepts and paid high respects of the leading Sangha of the Land. The prestige of the king became higher, when Sangha organization supported the king. Wise counseling was given by scholarly Sangha by preaching and writing treaties which emphasized moral and social conducts which should be followed by the king. <br /> <br /> As the king was the patron and promoter of religion, there was interdependence between the king and Sangha. The kings always made efforts to establish harmonybetween him and the Sangha. As the people highly revered Sangha as one of the Three Gems, Sahgha could promote the King’s position and also limit the king’s power. <br /> <br /> The King took pride in the fact that he acted as sole protector of religion. (Thathana Pyu min kaung Min Myat). Although Buddhism became predominant, Brahmanic influence still persisted. Brahmins or Ponnas acted as court astrologers and advisors to the king in carrying out court rituals. <br /> <br /> Indian cosmology was accepted by Myanmar kings and the theory that Mt. Meru (Abode of the Gods) was the center of the Universe(Jabudipa) was applied when constructing a new palace. <br /> <br /> As Mt. Meru was surrounded by mountains, seas, sun, moon, and stars, the royal palace was placed at the center and residences of Royal princes and high officials surrounded the palace. Absolution of monarchial power was accepted by people, but the idea that kingship rested on the foundation of a contract between theking and the subjects could be seen in coronation Oaths. <br /></SPAN><div align="right"><blockquote></font><font color="indigo">ေလးစားမႈျဖင့္ . . . . , </FONT><br><acronym title="Htet Yee Thitsar (ထက္ရည္သစၥာ)"><a href="http://htetyeethitsar.blogspot.com/search/label/Htet%20Yee%20Thitsar/" target="_blank"><span style="color: red;">Ht</span><span style="color: orange;">et</span><span style="color: green;"> Ye</span><span style="color: blue;">e</span><span style="color: indigo;"> T</span><span style="color: brown;">hi</span><span style="color: black;">ts</span><span style="color: purple;">ar</span></a></acronym></blockquote></div> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-7411217141576880401?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-88948808982738521732010-07-29T01:03:00.002+06:302010-07-29T01:03:00.470+06:30<SPAN lang=MY style="FONT-WEIGHT: 500; FONT-SIZE: 10pt; LINE-HEIGHT: 20px; FONT-FAMILY: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana"> Geographically, Myanmar is placed between two big countries. China and India but became of the natural physical barriers. Myanmar initially got chance to develop her own unique culture. Although people in Myanmar had more racial affinity with the Chinese, culturally Indians had overwhelming influence over Myanmar. <br /> <br /> Centuries of contact with the Indians through the sea routes in Lower Myanmar and through land routes via mountain passes in Upper Myanmar, had left deep imprints of Indian religious belief, cultural and political ideas upon Myanmar. But adaptations and modifications were made according to the traditional Myanmar ideas. <br /> <br /> Myanmar accepted the Brahmanic belief that the first king on earth was elected because of the lawlessness in the country. The king was bound by a contract in the form of coronation oath to rule over his subjects humanely and according to the law of the land. <br /> <br /> The theory of origin of Kingship and the election of the first king was described in Myanmar Chronicles as follows “ A group of wise people searched for a man of penetrating intelligence and a worthy person maned Manu was elected Maha Thamata. For the responsibility of ruling out of the wealth that people create, one in ten parts 1/10 was to be contributed to the ruler”. <br /> <br /> The idea of Myanmar Kingship was the product of a closely woven texture of Brahmanic and Bhddhism beliefs modifications superimposed. The idea that the kingship rested on the foundations of a contract or agreement between the King Anawratha was described in Myanmar Min Okehoikpon Sardan. <br /> <br /> On the day of his coronation the king solemnly promised not to find fault with, destroy or oppress “his subjects and they in return assured him of their passive obedience and undivided loyalty. Position of King carried with it duties as well as privileges. <br /></SPAN><div align="right"><blockquote></FONT><font color="indigo">ေလးစားမႈျဖင့္ . . . . , </font><br><acronym title="Htet Yee Thitsar (ထက္ရည္သစၥာ)"><a href="http://htetyeethitsar.blogspot.com/search/label/Htet%20Yee%20Thitsar/" target="_blank"><span style="color: red;">Ht</span><span style="color: orange;">et</span><span style="color: green;"> Ye</span><span style="color: blue;">e</span><span style="color: indigo;"> T</span><span style="color: brown;">hi</span><span style="color: black;">ts</span><span style="color: purple;">ar</span></a></acronym></blockquote></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-8894880898273852173?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-31978610817252767372010-07-28T01:01:00.002+06:302010-07-28T01:47:50.726+06:30<SPAN lang=MY style="FONT-WEIGHT: 500; FONT-SIZE: 9.5pt; LINE-HEIGHT: 20px; FONT-FAMILY: Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana"><block quote> <font> <span style="color: rgb(119, 136, 85);">-က်ံဳးပတ္လည္ကာဆီးပါလို႔ <br />ၿမိဳ႕ႀကီးရယ္တဲ့ရတနာပံု <br />ဝတိ ံနန္းနတ္ျပည္ၾကငွန္းလို <br />ကြယ္....မန္း...မန္းဌာနက်က္သေရဗဟိုလ္..... <br />-ရာငါးဆယ္ အမွန္စြန္းခဲ့ပါေပ့ါ <br />ထုပိကာဆုိတာခင္ဗ်ာ တုရင္အစစ္ေတြကလည္း ဆန္းသနဲ႔ <br />ပလႅင္ရွစ္ခန္းရယ္နဲ႔ ၾကငွန္းေရႊဘံု <br />မန္းေျမလံႈရတာက တစ္ဖံုယဥ္ေက်း.... <br />တြက္စစ္လို႔ေဖာ္... <br />-တြက္စစ္လို႔ေဖာ္.. <br />သကၠရာဇ္ေတာ္ အကၡရာနဲ႔ေရးရမွာျဖင့္ <br />ဂဏန္းေခၚသခ်ၤာနဲ႔ေတြးၾကပါေတာ့... <br />အုဋ္က်စ္ေက်ာ္ေအး ကၽြန္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕မႏၱေလး....ေလး..... <br /> <br /><font color="#b63e4a">***၂၈-၉-၂၀၀၈ ေနမႏၱေလးၿမိဳ႕သက္ႏွစ္(၁၅၀)ျပည့္အႀကိဳ အၿငိမ့္သဘင္ဂုဏ္ျပဳေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္ပြဲတြင္ လူရႊင္ေတာ္ ထင္ေပၚ ဆိုေသာ ခြန္းေထာက္</font> </SPAN></blockquote></SPAN> <br /><br><acronym title="Htet Yee Thitsar (ထက္ရည္သစၥာ)"><a href="http://htetyeethitsar.blogspot.com/search/label/Htet%20Yee%20Thitsar/" target="_blank"><span style="color: red;">Ht</span><span style="color: orange;">et</span><span style="color: green;"> Ye</span><span style="color: blue;">e</span><span style="color: indigo;"> T</span><span style="color: brown;">hi</span><span style="color: black;">ts</span><span style="color: purple;">ar</span></a></acronym></blockquote></div> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-3197861081725276737?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-66708754627990773072010-07-05T11:49:00.001+06:302010-06-05T12:46:31.780+06:30<SPAN lang=MY style="FONT-WEIGHT: 500; FONT-SIZE: 10pt; LINE-HEIGHT: 20px; FONT-FAMILY: <br />Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana">....<br />မနက္ကအသိတစ္ေယာက္ လာရွာပါသတဲ့... သူ႔အလုပ္အကိုင္ကကားပြဲစားပါ...ဘာရိွလို႔လဲ မသိဆိုၿပီး ဖုန္းဆက္ေတာ့ သူက လူခ်င္းေတြ႕ၿပီးမွေျပာမယ္ဆိုေတာ့ ေျပာေပါ့...<br /><br />လူခ်င္းေတြ႕ေတာ့ သူကပါတီေထာင္မတဲ့... သူ႔ပါတီမွာ ပါတီဝင္အျဖစ္ လက္မွတ္ထိုးေပးပါဆိုပဲ.. ဆိုင္းမဆင့္ဗံုမဆင့္.. ဟင္...ခင္ဗ်ားက ဘယ္တံုးကႏိုင္ငံေရးလုပ္ဖူးလို႔တံုး...ဘာျဖစ္လို႔လုပ္မွာတံုး... ပါတီက ဘာေတြကိုလုပ္မွာတံုးဆိုေတာ့... ေလာေလာဆယ္ ဒါေတြေျပာလို႔ မ ရ ေသး ဘူး တဲ့... အံမယ္...<br /><br />အခုလူ အေယာက္အစိတ္ရေအာင္လက္မွတ္လုိက္စုေနတာတဲ့... အခုသူ႔ပါတီမွာ ကၽြန္ေတာ္ဝင္လိုက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ့ၿမိဳ႕မွာ အမတ္ျဖစ္မယ္ဆိုပဲ... သူေျပာမွပဲကုိယ္က ကုပ္ကိုင္းကိုင္းေနေနသလိုလို...<br /><br />ဒါနဲ႔ ဘာေရာဂါလဲဆိုေတာ့မွ သူကရွင္းျပတယ္... ပါတီတစ္ခုကိုထူေထာင္ခြင့္တင္လိုက္ရင္တဲ့ ေလာေလာဆယ္ ပါတီဝင္ အေယာက္အစိတ္(၂၅ဦး) ရိွရမယ္... ပါတီရံုးခ်ဳပ္ေနရာကို ယာယီ တစ္ေနရာရာမွာ ျပရမယ္.. ပါတီသံုးဖို႔ေငြ(၁၀)သိန္းရိွေၾကာင္း ေငြစုစာအုပ္ျပရမယ္...ဒါဆိုရင္ မွတ္ပံုတင္ေၾကး(၁)သိန္း သြင္းလိုက္ရင္ရၿပီတဲ့...<br /><br />ေအာ္... ပါတီစံုဒီမိုကေရစီစံနစ္ကို ခ်ဥ္းကပ္ပံုမ်ားေျပာပါတယ္... ဒါနဲ႔ အဲဒါဆိုျဖစ္ေရာလားဆုိ ေတာ့...ျဖစ္တယ္တဲ့... ဒါဆိုရင္ ပါတီဖြဲ႕ခြင့္ျပန္က်တာနဲ႔အိုးအိမ္ကတုိက္တစ္ခန္း...ကားပါမစ္ သံုးေစာင္... ပါတီသံုးဖို႔ ႀကိဳးဖံုး၊ ဂ်ီအက္စ္အမ္ ျပန္က်တယ္တဲ့... <br /><br />အဲဒါေၾကာင့္ ပါတီက လူသံုးဆယ္ထက္ပိုလို႔ အဆင္မေျပဘူးတဲ့... ကားပါမစ္တစ္ေစာင္ကို သိန္းသံုးရာပဲျမတ္ဦး...သံုးေစာင္သိန္းကိုးရာဆိုေတာ့ေငြရိွရင္ျဖစ္ေပမယ့္ ပါတီဝင္ေတြ ျပန္ခြဲရင္ သိန္းသံုးဆယ္ ေလာက္ပဲရမွာမို႔ လူသံုးဆယ္ထက္ပိုရင္ မကိုက္ဘူးတဲ့..သူတြက္ျပေတာ့လဲ..ဟုတ္ေနတာပဲ.. <br /><br />တိုက္ခန္းနဲ႔ဖုန္းနဲ႔က ေငြ(၁၀)သိန္း ျပတဲ့လူနဲ႔ ဥကၠဌလုပ္တဲ့လူအပါအဝင္ အခ်ိဳးက် ျပန္ခြဲမတဲ့. အံမယ္... ဒီလိုဆိုေတာ့လဲ ပါတီစံုစံနစ္က အလုပ္ျဖစ္သားကလားဗ်... <br /><br />ဒါဆိုခင္ဗ်ားပါတီက ေရြးေကာက္ပြဲဝင္မွျဖစ္မွာေပါ့ဆိုေတာ့... ဝင္ရမွာေပါ့..မဝင္ရင္ ဂိသြားမွာေပါ့တဲ့.. အဓိကအေရးအႀကီးဆံုးက ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ရွံဳးရမွာပဲ..ရွံဳးလဲကိစၥမရိွဘူး... ပါမစ္ေတြ ျမတ္ၿပီးသားတဲ့... ေအာ္... ဒို႔ျမန္မာပါတီဝင္ေတြ.... စီးပြားေရးလုပ္ကာမွ အရွံဳးဆိုတာရိွေနဦးမယ္... ရတနာပံုဆိုက္တဲ့ကိန္းေျပာပါတယ္....</SPAN> <br /><div align="right"><blockquote><font color="indigo">ေလးစားမႈျဖင့္ . . . . , </font> <br /><br><acronym title=" Htet Yee Thitsar (ထက္ရည္သစၥာ)"><a <br />href="http://htetyeethitsar.blogspot.com/search/label/Htet%20Yee%20Thitsar/" <br />target="_blank"><span style="color: red;">Ht</span><span style="color: <br />orange;">et</span><span style="color: green;"> Ye</span><span style="color: blue;">e</span><span style="color: indigo;"> T</span><span style="color: brown;">hi</span><span style="color: black;">ts</span><span style="color: purple;">ar</span></a></acronym></blockquote></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-6670875462799077307?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-54701426081566713802010-06-05T12:16:00.000+06:302010-06-05T12:17:46.264+06:30လြန္ခဲ့တဲ့တစ္ႏွစ္နဲ႔ႏွစ္လတိတိကာလတံုးက သူမထြက္ခြာသြားခဲ့တယ္...<br />ရင္ခတ္ပန္းေတြပြင့္တဲ့ရာသီမွာေပါ့....<br />ကၽြန္ေတာ္လည္းအဲဒီေနရာကိုသြားရမယ္.... အခ်ိန္က်ရင္ေပါ့....<br />ရက္ေပါင္းသံုးရာေျခာက္ဆယ့္ငါ့းရက္ေပမယ့္..<br />လြမ္းဆြတ္ျခင္းႏွင္းဆီေတြပြင့္တာ အႀကိမ္ေပါင္းသံုးရာေျခာက္ဆယ့္ငါးႀကိမ္ <br />မကေတာ့ပါဘူး....<br />စၾကဝဠာတံတုိင္းကိုမိုးေနၿပီ<br />လြမ္းရတဲ့ရက္တိုင္းသာ <br />ေက်ာက္စရစ္ခဲတစ္လံုးနဲ႔သေကၤတျပဳခဲ့ရရင္ေပါ့...<br /><br />ေတာ္ဝင္ႏွင္းဆီေရ...<br />ႏႈတ္မဆက္ခင္က <br />လြမ္းႏွင့္ခဲ့ရၿပီ..<br />ေဖာက္ခဲ့ၾကတဲ့လမ္းတေလွ်ာက္<br />ပန္းအတူေကာက္ခဲ့တာေတြ<br />အိပ္မက္ေဆာက္ခဲ့မိတာေတြ<br />မမွန္းရဲေတာ့ပါဘူး<br />တမ္းတစြာလြမ္းေနရဆဲပါပဲ....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-5470142608156671380?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-57541589011956920362010-06-05T11:49:00.004+06:302010-06-05T12:24:08.466+06:30<SPAN lang=MY style="FONT-WEIGHT: 500; FONT-SIZE: 10pt; LINE-HEIGHT: 20px; FONT-FAMILY: <br />Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana"> <br />မဆိုးဘူးဗ်... ဒီအစိုးရက တိုင္းျပည္ကိုအုပ္ခ်ဳပ္တာႏွစ္နည္းနည္းၾကာလာေတာ့ စီးပြားေရးမွာ ပိုပိုၿပီးအကြက္ျမင္တတ္ လာၿပီ... ဥပမာ... ကမ္းလြန္သဘာဝဓါတ္ေငြ႔တြင္းေတြကို အလကားနီးနီးေစ်းနဲ႔ထုတ္ေရာင္းၿပီး ခန္းမေဆာင္ႀကီးတစ္ခု အဆစ္ျပန္ေတာင္း၊ ျပည္တြင္းအတြက္ ဓါတ္ေငြ႔ပိုက္လိုင္းဘာျဖစ္တယ္ညာျဖစ္တယ္....လုပ္တာတို႔...ဘာတို႔ေပါ့..<br /><br />ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ႀကီးကို ေရာင္းၿပီးၿပီ သတင္းထြက္လာလို႔.... ေက်ာင္းဝင္းထဲမွာလက္ရိွေန ေနတဲ့ သူ ေတြ ေတာင္ ေျပာင္းဖို႔၊ ေရႊ႕ဖို႔ ေနရာထိုင္ခင္းအသစ္အတြက္ လႈပ္ေနၾကရၿပီတဲ့... တခ်ိဳ႕ေတြမလဲ မေျပာင္းေရႊ႕ေရးသူ႕ထက္ငါ ဆရာ အသီးသီးနဲ႔ တတ္သလိုမွတ္သလိုဗမာပီသေနရၿပီ..ေျပာင္းဖူးအိမ္ဝခ်ိတ္တဲ့သူေတြခ်ိတ္... ဘူးသီးေျခာက္ဆြဲတဲ့ သူေတြဆြဲနဲ႔ျဖစ္ကုန္ၿပီ... မုိက္တယ္ေနာ္....<br /><br />ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ဆိုတာ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အဓိကရတကၠသိုလ္ႀကီးတစ္ခုေပါ့... တစ္ခ်ိန္ကဆို အေရွ႕ေတာင္အာရွရဲ႕ အေကာင္းဆံုးနဲ႔ အလွဆံုးတကၠသိုလ္ဆိုၿပီး ဂုဏ္ယူခဲ့ရသလို တျခားႏိုင္ငံေတြက တခမ္းတနားဂုဏ္ယူၿပီး လာၾကည့္ၾကရသတဲ့... ဆရာ့ဆရာမ်ားငယ္ငယ္ကတဲ့...ေအာ္..အခုေတာ့ဒါေတြဟာ...သေဗၺသခၤါရာအနိစၥာ ဆိုသကိုးဗ်...<br /><br />ေနာက္ၿပီး ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ထြက္ေတြက ေအာက္စဖို႔တို႕၊ ကင္းဘရစ္တို႕က ေက်ာင္းဆင္းမ်ားနဲ႔ နင္လားငါလား ယွဥ္ႏိုင္တဲ့အထိ ပညာအရာမွာတန္ခိုးထြားခဲ့ၾကသတဲ့...ျမန္မာ့သမိုင္းမွာလည္း ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတာ္သူ ေက်ာင္းေတာ္သားေတြ ပါဝင္တာဝန္ေက်ခဲ့ၾကပါသတဲ့... ေအာ္..ဘုန္းမီးေနလ ေတာက္ပတုန္းကမ်ားေျပာပါတယ္...<br /><br />အခုေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ေတာႀကီးၿမိဳင္လယ္လို႔ဆိုရမတတ္...ၿခံဳႏြယ္ပိတ္ေပါင္း...အိုေဟာင္းမႈအေပါင္းနဲ႔သာ သရဖူေဆာင္း ေနရပါတဲ့တကၠသီလာႀကီးျဖစ္ေနကိုးဗ်..ဗိုလ္ခင္ညြန္႔ရိွစဥ္တံုးက ေတာ့ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေသြးသစ္ေလာင္းတယ္ ဆိုၿပီး ငယ္မူေသြးတို႔ျပန္ဝင္လို႔ တစ္ေခတ္ျဖစ္လိုက္ပါေသးသတဲ့... လြမ္းခ်င္စရာမ်ား ေကာင္းပင္ေကာင္းေသးေတာ့....<br /><br />မကဗ်ာတို႔၊မသက္တို႔ေရ..ျမန္မာျပည္ကိုခဏျပန္လာၿပီး ပုဂံဘုရားေတြလာဖူးၾက၊ ဓါတ္ပံုေလး၊ ဓါတ္ရွင္ေလး ဘာေလး ရိုက္ထားၾကဦး.. ဒီအစိုးရက ပုဂံကိုေတာင္ လက္ညိွဳးထိုးေရာင္းမယ္လုပ္ေနတဲ့လူေတြဟ... <br /><br />ဘုရားေတြကိုကုသိုလ္ဆက္တယ္ဆိုလား၊ယၾတာေခ်တယ္ဆိုလား၊ ျပဳျပင္တယ္ဆိုလားဘာလား.. ထင္ရာျမင္ရာလုပ္ခ်င္သလိုလုပ္၊ ေရွးေဟာင္းသုေတသနနဲ႔သမိုင္းသုေတသနဦးစီးက တားလည္းမရ၊ေတာင္းပန္လည္းနားမဝင္နဲ႔.... ပုဂံေရွးေဟာင္းဘုရားေတြလည္း သေဗၺသခၤါရာကပ္ႀကီးဆိုက္ပံုနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေျပာပါတယ္... <br /><br />မနန္းလည္းရန္ကုန္တကၠသိုလ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီးမွတ္တမ္းမွတ္ရာေလးနည္းနည္းစုေဆာင္းထားဦးဗ်... ေနာင္လာ ေနာက္သားမ်ားကို ဟိုးေရွးေရွးတုန္းကဆိုၿပီး ေျပာလို႔ရေအာင္လို႔....<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ႀကီးထဲကိုေရာက္တိုင္း သမိုင္းအစဥ္အလာရိွမႈနဲ႔ ပညာရိပ္ရဲ႕ အရိွန္အဝါႀကီးမႈကို အၿမဲယွဥ္တြဲခံစားရမိေလ့ရိွတယ္... ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ေအာက္စ္ဘရစ္ ဆိုသကိုး... <br /><br />သို႔ေပေသာ္လည္း...ဘုန္းဘုရားေတြေတာင္မွမလြန္ဆန္ႏုိင္တဲ့ျပည့္ရွင္မင္းမ်ားရဲ႕ဘုန္း၊လက္ရံုး၊ အာဏာလက္နက္ ကလည္းရိွ၊ သေဗၺသခၤါရာ အနိစၥာဆိုတဲ့ဘုရားေဟာတာလည္းရိွေပတာမို႔ သစ္ပုပ္ပင္၊ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ခမ္းမႀကီးနဲ႔ ကံ့ေကာ္ပင္တန္းတို႔ေရ... ခင္ဗ်ားတို႔လည္း....</SPAN> <br /><div align="right"><blockquote><font color="indigo">ေလးစားမႈျဖင့္ . . . . , </font> <br /><br><acronym title="Htet Yee Thitsar (ထက္ရည္သစၥာ)"><a href= "http://htetyeethitsar.blogspot.com/search/label/Htet%20Yee%20Thitsar/" <br />target="_blank"><span style="color: red;">Ht</span><span style="color: <br />orange;">et</span><span style="color: green;"> Ye</span><span style="color: blue;">e</span><span style="color: indigo;"> T</span><span style="color: brown;">hi</span><span style="color: black;">ts</span><span style="color: purple;">ar</span></a></acronym></blockquote></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-5754158901195692036?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-18337913545731846342010-04-19T02:28:00.000+06:302010-04-19T02:35:38.156+06:30စာေတြလိုက္ဖတ္ရင္းေတြ႔လိုက္ရလို႔ အခုမွတင္လိုက္ရတာပါ.. <br />ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဘာ့ေၾကာင့္ သူတုိ႔ကို ကူညီသင့္သလဲ!<br /><br />အနာၾကီးေရာဂါ ေ၀ဒနာသည္ေတြရဲ႕ ေျခလက္ေတြဟာ ခံစားမႈ မရွိေတာ့ပါဘူး။ အနာၾကီးေရာဂါ ပိုးသတ္ေဆး ေသာက္လိုက္လို႔ အနာၾကီးေရာဂါပိုး ေသသြားေပမယ့္ ေနာက္ဆက္တြဲ ေ၀ဒနာေတြေၾကာင့္ သူတုိ႔ေတြဟာ လက္ေတြ ေျခေထာက္ေတြတိုျပီး ဘာမွမလုပ္ႏုိင္ၾကေတာ့ပါဘူး။ အလုပ္လုပ္ဖို႔ ေ၀းစြ ေျခေထာက္ထဲ သံစူးရင္ေတာင္ သံစူးမွန္းမသိ ေပါင္က အက်ိတ္ခိုလာမွ ေျခေထာက္မွာ အနာရွိေလာက္တယ္ ထင္ျပီး ျဖဲရွာရတဲ့ဘ၀ပါ။ ဒါထက္ အမ်ားၾကီးပို ဆိုးပါတယ္။... <br /><br />ပံုေတြနဲ႔ စာေတြပိုၿပီးျပည့္ျပည့္စံုစံု ဖတ္ခ်င္ရင္ ဒါမွမဟုတ္ အလွဴလုပ္ခ်င္ရင္ http://www.leprosyhelp.org/ မွာေဖာ္ျပထားပါတယ္..<br /><br />ေဂဟာလိပ္စာ<br />မရမ္းေခ်ာင္း<br />ပရဟိတ ေကၽြးေမြးေစာင့္ေရွာက္ေရးေဂဟာ<br />ေဖါင္ၾကီးအလြန္၊ လွည္းကူးျမိဳ႕နယ္၊<br />ရန္ကုန္တိုင္း။<br /><br />ကူညီသူမ်ားႏွင့္ဆက္သြယ္ရန္<br /><br />ဦးေဇာ္လြင္၀င္း၊<br />အယ္ဒီတာခ်ဴပ္ (Mutdfan.com)<br />Rm- 403, Excel Tower,<br />ဗဟန္းျမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႕။<br />ဖုန္း- 559377 Ext: 641<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-1833791354573184634?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-4118713553491016662010-03-07T01:30:00.000+06:302010-03-07T01:30:02.197+06:30န႔ံသာၿမိဳင္စခန္း၊ ရြာသာႀကီးနဲ႔ ျမန္မာလူမႈအဖြဲ႕အစည္း...<br /><br />တံတားေလးေဆးရံုလို႔ အရင္ကသိခဲ့ၾကတဲ့ စိတ္က်န္းမာေရးေဆးရံု ရြာသာႀကီးကိုေရႊ႕သြားတာ ၾကာပါၿပီ... မေျပာင္းလဲေသးတဲ့ အမွန္တရားတစ္ခု က သိသူနည္းေနဆဲ.... <br /><br />တစ္ခ်ိန္က စိတ္က်န္းမာေရးခ်ိဳ႕တဲ့သူေတြေပါ့... အခုေတာ့ Control ျပန္ရေနပါၿပီ... ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ရဲ႕အိမ္ေတြကို သူတို႔မျပန္ၾကေတာ့ဘူး... ျပန္သြားၾကတဲ့လူေတြကလည္း မၾကာခင္မွာပဲသူတို႔ျပန္ေရာက္လာၾကပါတယ္... သူတို႔အိမ္ေတြဟာ သူတို႔နဲ႔ အဆင္မေျပၾကေတာ့ဘူး... <br /><br />သူ႔အိမ္ဟာ သူ႔အတြက္ အိမ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး.... အိမ္ေတြမွာ သူတို႔အသားက်မေနႏိုင္ၾကေတာ့ဘူး... သူတို႔အိမ္ပတ္ဝန္းက်င္ ကလည္းသူတို႔ကို သာမန္လူတစ္ေယာက္လို အလြယ္တကူ မဆက္ဆံၾကဘူး ...သိပ္မၾကာပါဘူး... သူတို႔ျပန္လာၾကတယ္... <br /><br />အခု ဒီမွာ သူတို႔ ျပန္ေနၾကတယ္... လူနာေတြကို ထမင္းကူေကၽြးေပးတယ္... အခ်င္းခ်င္းေစာင့္ေရွာက္ေပးတယ္... လူနာေတြကို ေဆးကူတိုက္ေပးတယ္.. လူနာေတြရဲ႕စကားေတြကိုနားေထာင္ေပးတယ္... အခ်င္းခ်င္းႏွစ္သိမ့္စာနာ နားလည္မႈေတြနဲ႔ ကူညီေဖးမတယ္...<br /><br />ဒီေဆးရံုကိုလာၿပီး ေဆးလက္ေတြ႔သင္တန္းဆင္းၾကတဲ့ သူနာျပဳေတြနဲ႔ ဆရာဝန္ေတြကို ကူညီၾကတယ္... သူတို႔ အေတြ႕အႀကံဳေတြ... သူတို႔ၾကားခဲ့ၾကတာေတြကို ျပန္ေျပာၾကတယ္... သူတို႔ေတြထက္ေကာင္းတဲ့အေတြ႔အႀကံဳေတြ ဘယ္မွာမ်ားရႏိုင္မွာတဲ့လဲ... ေဆးပညာေလာက ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈေတြမွာ သူတို႔ေက်းဇူးနဲ႔ မကင္းၾကပါဘူး... ဒါေတြကို ကၽြန္ေတာ္သိခဲ့တာ ရက္ပိုင္းပဲရိွပါေသးတယ္... <br /><br />ဒီလိုပါပဲ နံ႔သာၿမိဳင္စခန္းလို႔ ေခၚတဲ့ ေရနံ႕သာအနာႀကီးေရာဂါေဆးရံုအေၾကာင္းကို ဆရာခ်စ္စံဝင္းနဲ႔ ဆရာမလမင္းအိမ္တို႔ေရးေနတာၾကာပါၿပီ... ဆရာမ သန္းျမင့္ေအာင္လည္းေရးပါတယ္... နံ႕သာၿမိဳင္စခန္းက အလွဴမဂၤလာအေၾကာင္း... သာသနာ့တံတုိင္းနဲ႔နံ႕သာၿမိဳင္စခန္းလွခဲ့ၿပီ.....<br /><br />နံသာၿမိဳင္စခန္းက သူတို႔ေတြလည္းပဲ အခု အိမ္ကို မျပန္ေတာ့တဲ့လူေတြရိွေနပါတယ္... သူတို႔ေနထိုင္လုပ္ကိုင္စားေသာက္ဖို႔ ေနေျမ၊ လုပ္ေျမေတြ သတ္မွတ္ ေပးထားပါတယ္... အခု နံ႔သာၿမိဳင္ စခန္းမွာ ရြာသာႀကီးေဆးရံုကလူေတြလိုပဲ... ကူညီလုပ္ကိုင္ေနၾကတဲ့လူေတြရိွပါတယ္...<br /><br />ဒါေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး... ႀကံဳႀကိဳက္လို႔ၾကားမိတာေလးတစ္ခုေျပာရဦးမယ္... ရန္ကုန္မွာ အနာႀကီးေရာဂါသည္ေတြကို စုစည္းရြာတည္ထားတဲ့ကာလ ကေပါ့.. လူႀကီးတစ္ေယာက္လာစစ္ရင္းနဲ႔ အဲဒီက လူနာေတြနဲ႔ စကားေျပာေတာ့... အခု ခင္ဗ်ားတို႔ေရာဂါေတြကို ေပ်ာက္ေအာင္ကုၾက၊ ၿပီးတဲ့အခါ ေကာင္းေရာင္းေကာင္းဝယ္ လုပ္ကိုင္စားၾကေပါ့..လို႔ ၾသဝါဒေပးတယ္တဲ့...<br /><br />အဲဒီေတာ့ လူနာတစ္ေယာက္က ထေျပာသတဲ့ ဗိုညွဳပ္ေညာတရိုေတာ့ ညစ္ပါရယ္... ညေနာ္ ေခါက္ညႊဲေဂ်ာ္ေရာင္းမယ္..ဗိုညွဳပ္က်ားမရား... (ကၽြန္ေတာ္ေခါက္ဆြဲေၾကာ္ေရာင္းမယ္... စားမလား)... တဲ့...<br /><br />သူတို႔ဟာ လူသားေတြပါဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ေျပာစရာမလိုပါဘူး... ေျပာခဲ့ရင္ေတာင္ ကၽြန္ေတာ္ရိုင္းပ်သြားႏိုင္ပါတယ္... ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းမွာ ဘာေတြလြဲမွားေနခဲ့ပါၿပီလဲ... <br /><br />ယဥ္ေက်းတဲ့လူ႔အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခု အဆင့္ျမင့္လာတယ္ ဆိုတာနဲ႔အမွ်လူသားတန္ဖိုး၊ စံသတ္မွတ္ခ်က္ေတြဟာ ေျပာင္းလဲခဲ့ၿပီလား... လူသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြကို လ်စ္လ်ဴရႈခဲ့ၾကၿပီလား... <br /><br />မိမိမွအပ ျဖစ္ေသာ အျခားလူေတြရဲ႕ ဘဝဟာ တန္ဖိုးနည္းလာခဲ့ၾကၿပီလား... ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘာေတြလုပ္ႏိုင္သလဲ... ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဘးမွာရိွေနတဲ့ ကြက္လပ္ေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘာေတြလုပ္ခဲ့ၾကၿပီလဲ... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔လုပ္ႏိုင္တာ တစ္ခုခုေတာ့ရိွေနဦးမွာပါ....<br /><br />ဆရာခ်စ္စံဝင္း၊ ဆရာမလမင္းအိမ္၊ ဆရာမသန္းျမင့္ေအာင္ တို႔နဲ႔ အျခားေသာ ပရဟိတသမားမ်ားကို ေလးစားဦးညႊတ္လ်က္....<br /><div align="right"><blockquote><font color="indigo">ေလးစားမႈျဖင့္. . . .,</font><br><acronym title="Htet Yee Thitsar (ထက္ရည္သစၥာ)"><a href="http://daywalker.myanmarbloggers.org/search/label/Htet%20Yee%20Thitsar/" target="_blank"><span style="color: red;">Ht</span><span style="color: orange;">et</span><span style="color: green;"> Ye</span><span style="color: blue;">e</span><span style="color: indigo;"> T</span><span style="color: brown;">hi</span><span style="color: black;">ts</span><span style="color: purple;">ar</span></a></acronym></blockquote></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-411871355349101666?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-34632684885675568102010-03-04T22:38:00.001+06:302010-03-04T22:48:50.850+06:30ကၽြန္ေတာ္တို႔မိတ္ေဆြလည္းျဖစ္၊အစ္ကုိတစ္ေယာက္လိုလည္းေလးစားခ်စ္ခင္ရတဲ့ေဒါက္တာေအာင္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီ အလည္ေရာက္ေတာ့ ဝုိင္းဖြဲ႕ေျပာျဖစ္တာေလးပါ... <br /><br />ကံရာဇာပံုျပင္ကိုဆရာႀကီးေဒါက္တာသန္းထြန္းကလူလိမ္လို႔အေစာႀကီးကတည္းကသိတယ္လို႔ဆိုပါတယ္...ဆရာႀကီးေဒါက္တာ တိုးလွ ကေတာ့ အဲဒီလိုဘုရားအၿပိဳင္တည္တဲ့ဓေလ့ ပံုျပင္ေတြကေရွးေဟာင္းျမန္မာႀကီး မ်ားေနခဲ့ရာေဒသေတြမွာ အမ်ားႀကီး က်န္ခဲ့တယ္တဲ့...<br /><br />ေခတ္သစ္ လူမႈေဗဒ သမားေတြက ဒီပံုျပင္ကေန အဓိကက်တဲ့ အဆံုးအျဖတ္ကိုပဲ ေထာက္ျပၾကပါတယ္..... အခ်ိန္ဟာ Major rule of the Games ပဲ... Materials မဟုတ္ဘူးလို႔ ဆိုၾကပါတယ္.. ဒီပံုျပင္ကို ကၽြန္ေတာ္ ျမန္မာသမိုင္းဖတ္စာအုပ္မွာ သင္ခဲ့ရတံုးက ဆရာမက ကံရာဇာငယ္ရဲ႕ ျဖတ္ထိုးဉာဏ္ကိုပဲ အဓိကေထာက္ျပ သင္ေပးပါတယ္...<br /><br />Competency သိပ္မ်ားလာတဲ့ ဒီေန႔ေခတ္မွာ အေရးပါတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ နည္းမိ်ဳးစံုနဲ႔ ပန္းတိုင္ေရာက္ေအာင္ သြားၾက ပါတယ္... ေအာင္ျမင္မႈတိုင္းဟာေကာင္းျမတ္တဲ့အရာေတြလား.. ႐ႈံးနိမ့္မႈတိုင္းဟာ နိမ့္က်တဲ့ အမွန္တရားလား.... ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ Mac Aurthur ရဲ႕ Build me a son who will be proud and unbending in honest defeat. ဆိုတဲ့ A prayer for a son ကို သတိရေနမိပါတယ္...<br /><br />ကံရာဇာႀကီးဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲႀကိဳးစားႀကိဳးစား ဘုရားတည္တာ ဒီလိုနည္းမိ်ဳးနဲ႔ ညတြင္းခ်င္းမၿပီး မွာ ကို မသိႏိုင္ခဲ့စရာ အေၾကာင္းမရိွပါဘူး...<br /><br />ကံရာဇာႀကီးက ဘာလို႔ ဒီလိုနည္းမ်ိဳးသံုးၿပီး ဘုရားကို အခိုင္အမာတည္ဖို႔ႀကိဳးစားတာလဲ ... ဘဝနဲ႔ယွဥ္တဲ့ ေလာင္းေၾကးကို ေလာင္းတဲ့အခါ ဘာ့ေၾကာင့္႐ွံဳးမယ့္ဘက္က ေလာင္းေၾကးထပ္ခဲ့တာလဲ... <br /><br />အ႐ံွဳးကို ဘာေၾကာင္႕သူေရြးခ်ယ္ခဲ့တာ လဲ ... သူ႔ရဲ႕ ရွင္ဘုရင္ျဖစ္ခြင္႕ကို ဘာေၾကာင္႕ဆံုးရံွဳးခံခဲ႕ ရတာလဲ... သူ႔ရဲ႕အရွံဳးေပးမႈမ်ိဳးဟာ ေအာင္ျမင္မႈအဓိကဝါဒီေတြအတြက္ လက္သင့္ခံႏိုင္ဖြယ္ရာမရိွပါဘူး...<br /><br />ကံရာဇာႀကီး႐ံွဳးနိမ့္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါမ်ားနဲ႔ ထြက္လာခဲ့ၿပီး နန္းသစ္တစ္ခုတည္ၿပီး ၿမိဳ႕တည္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္.... <br /><br />အဲဒီေလာက္လက္နက္လူသူကုိယ္စြမ္းကုိယ္စ ရိွပါလ်က္ လက္ရိွနန္းကို စင္ၿပိဳင္မျပဳတာ၊ ေထာင္ထားျခားနား ျခင္း မျပဳတာ၊ ျမင့္ျမတ္စြာ အရံွဳးခံမႈေတြဟာ ကံရာဇာႀကီးရဲ႕ ထူးျခားခ်က္လို႔ဆိုရပါမယ္....<br /><br />လက္တန္းထုိုးေအာင္ျမင္မႈနဲ႔ အခိုင္အမာတည္ေဆာက္ယွဥ္ၿပိဳင္မႈကို ႏိႈင္းယွဥ္ျပထားတဲ့ ပံုေကာင္းတစ္ပုဒ္လို႔ ယူဆရမလားပဲဗ်ာ... လက္တန္းထိုးေအာင္ျမင္ေရးသမားေတြ ႀကီးစိုးခဲ့တာ ျမန္မာသမိုင္းနဲ႔ ခ်ီၿပီးရိွခဲ့ၿပီလား...<br /><br /> ကံရာဇာႀကီးရဲ႕ ႐ံွဳးနိမ့္မႈကို ကၽြန္ေတာ္အခုလို ေျပာေနေတာ့ ေခတ္သစ္လူမႈေဗဒ ေအာင္ျမင္ေရးသမား ေတြက ႀကိဳက္မွာမဟုတ္ၾကဘူးဗ်... <br /><br />ေအာင္ပြဲနဲ႔ မထိုက္တန္လို႔ ရွံဳးနိမ့္တာလို႔ ယူဆၾကမွာကိုး.... တစ္ခါတစ္ေလမွာ ဂုဏ္သိကၡာရိွစြာရွံဳးနိမ့္တတ္ဖို႔ ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပဌာန္းစာအုပ္ေတြထဲမွာ ထည့္သြင္းေဆြးေႏြးသင့္တယ္လို႔ ထင္ပါေၾကာင္း........<br /><br />Ps. ခင္မင္ရင္းႏွီးတဲ့ အစ္ကိုႀကီး ကိုေအာင္ေအာင္သို႔…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-3463268488567556810?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-32810170415083016482010-02-09T22:11:00.001+06:302010-02-09T22:42:32.384+06:30<br><br>၂၀၀၄ ခုႏွစ္အတြင္း ထုတ္ခဲ့တဲ့ စတိုင္သစ္မဂၢဇင္းမွာပါတဲ့ ခင္ျမဇင္ေရးတဲ့ ႏွင္းႏွင့္ေႏြဦးဆိုတဲ့ဝတၳဳတိုတစ္ပုဒ္ အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္.... ေရးသူအႀကိဳက္က႑မွာ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပခဲ့ၿပီးကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ မွတ္သားႏိုင္စြမ္းေလ်ာ့နည္းမႈေၾကာင့္ ခေရေစ့တြင္းက် မေျပာႏိုင္ေတာ့ဘဲ မွတ္မိသေလာက္သာေျပာႏိုင္ေတာ့တာကို ေတာင္းပန္ရမွာပါ....<br /><br />စာေရးသူက မ်ားေျမာင္လွတဲ့ မိသားစုဝတၱရားမ်ားၾကားထဲမွာ နစ္ႁ မွပ္ေနရင္း၊ ရံုးအလုပ္ေတြနဲ႔ရႈပ္ေနတတ္တဲ့စာေရးသူကို လမ္းသြားတတ္စ သားက စားပြဲေအာက္ကေန ထမီစကို ဆြဲလႈပ္ေနတတ္တဲ့အခ်ိန္ေတြမွ ခံစားခ်က္ အခ်ိဳ႕ကိုေျပာျပလို တဲ့ အတြက္ ဒီဝတၳဳကို ဖန္တီးျဖစ္တယ္...လို႔ဆိုပါတယ္.... ဒီဝတၳဳကို ခရီးသြားအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးရဲ႕ ေတာင္ေပၚစခန္းၿမိဳ႕ေလး တစ္ခုဆီကို ေရာက္ရိွမႈနဲ႔ စတင္ခဲ့ပါတယ္.... <br /><br />ဒီေတာင္ေပၚစခန္းကိုေရာက္လာတဲ့အခါမွာ ဘူတာရံုေလးတစ္ခုအတြင္းရထားက အရိွန္ေလွ်ာ့ရပ္တန္႔သြားခဲ့ပါတယ္... ဒီလို အင္မတန္လွပတဲ့ေတာင္ေပၚစခန္းၿမိဳ႕ေလးရဲ႕ သဘာဝလွပမႈက သူမကိုစြဲေဆာင္ သိမ္းပိုက္လိုက္သလား..သူမကိုယ္တုိင္က ဒီစခန္းကို အဆင္သင့္လို႔ဆင္းလိုက္မိသလားဆိုတာ ေသခ်ာမေတြးေနေတာ့ဘဲ ဆင္းလိုက္တဲ့အခါမွာ... ဘူတာရံုေစာင့္လို႔ ထင္ရတဲ့ ဒါမွမဟုတ္ လက္မွတ္ေရာင္းလို႔ထင္တဲ့ အဘုိးအိုတစ္ဦးရယ္...ဆယ့္ႏွစ္နာရီထိုးခါနီးငါးမိနစ္အလိုမွာရပ္တန္႔ေနတဲ့ နာရီအိုတစ္လံုးရယ္ လူသူတိတ္ဆိတ္တဲ့ နုယ္ဘူတာရံုေလးတစ္ခုရဲ႕ အခင္းအက်င္းကို ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္... <br /><br />သူ႔မွာလည္း နာရီပတ္မလာခဲ့မိတာကို ပထမဆံုးသတိထားမိသြားတယ္... ဒါေပမယ့္ နာရီကိုတၾကည့္ၾကည့္နဲ႔ေနရတဲ့ဘဝကို သူမ မႀကိဳက္တဲ့အတြက္ သိပ္ျပႆနာမရိွလွပါဘူး...လြယ္လာတဲ့ ခရီးေဆာင္အိတ္ႀကိဳးကိုခပ္တင္းတင္း ျပင္လြယ္လိုက္ရင္း၊ ခရီးေဆာင္အိတ္က သိပ္မေလးေပမယ့္ ဘာေတြမ်ားပါလာခဲ့ပါလိမ့္လို႔ အခုမွ ျပန္ေတြးၾကည့္လိုက္မိပါတယ္..ကိစၥမရိွပါဘူး.. ႀကံဳသလိုထည့္လာခဲ့တဲ့ အိတ္ထဲမွာ ပါသင့္တာပါလာမွာေပါ့..သူမခပ္ေပါ့ေပါ့ေတြးရင္း ပတ္ဝန္းက်င္ကိုစူးစမ္းလိုက္ပါတယ္။<br /><br />ဒီဘူတာရံုေလးကို လွည့္ပတ္ၾကည့္ေနရင္း ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ ေရာင္စံုဖူးပြင့္ေနတဲ့ ပန္းခင္းေတြကို ျမင္လိုက္ရတဲ့အခါ....... အင္မတန္လွပတဲ့ ရႈခင္းက သူမကို ရင္သပ္ရႈေမာ..ဆြဲေဆာင္သြားပါတယ္....ဒီဘူတာရံုေလးထဲမွာ ဆက္ၿပီးၾကာရွည္မေန ေတာ့ဘဲ ျမင္လိုက္ရတဲ့ပန္းခင္းေလးဆီကို ေျပးဆင္းသြားလုိက္ပါတယ္... <br /><br />အဲဒီမွာ အင္မတန္ ၾကည္လင္ေအးခ်မ္းတဲ့ စမ္းေခ်ာင္းေလးတစ္ခုက ေရာင္စံုဖူးပြင့္ေနတဲ့ ပန္းခင္းအလယ္မွာ စီးဆင္းလို႔ ေဘးမွာ သန္႔ရွင္းစိမ္းလန္းတဲ့ ျမက္ခင္းကမၺလာ တစ္ခုနဲ႔ ဘယ္ေလာက္မ်ားေအးခ်မ္းလွပလိုက္ပါသလဲ... ဒါနဲ႕ပဲ သူမဟာ အဲဒီစမ္းေခ်ာင္းေလးဆီကို လွမ္းသြားလိုက္ရင္း.. ဒီမွာသာ တစ္သက္လံုးေနရရင္လို႔ ေတြးမိပါတယ္.... ဘဝသစ္တစ္ခုကို စတင္ဖို႔ အခ်ိန္တန္ၿပီလို႔ ေတြးမိသြားပါတယ္... အလုပ္ကလည္း ထည့္တြက္စရာမလိုဘူးေလ.. <br /><br />ဒါနဲ႕ပဲ ေတာင္ေပၚအပန္းေျဖစခန္းေလးမွာ ေလွ်ာက္သြားလိုက္..ပန္းခင္းေတြၾကားမွာ ေဆာ့ကစားလိုက္၊ စမ္းေခ်ာင္းေလး ဆီမွာ ေဆာ့ကစားလုိက္နဲ႕ ေနလာလိုက္တာ ဘယ္အခ်ိန္ကို ေရာက္သြားမွန္းမသိေတာ့ပါဘူး... ကိစၥမရိွပါဘူး... သူမဟာ နာရီကိုမွ မပါခဲ့ဘဲ... ဒီလိုနဲ႔ ဗိုက္ကဆာလာပါေလေရာ... ဒါနဲ႔ အနီးအနားမွာ စားစရာတစ္ခုခု ရႏိုင္တဲ့ ေနရာမ်ားရိွမလားလို႔ လိုက္ရွာပါတယ္...<br /><br />ရွာေနရင္းနဲ႔ပဲ သူ ေမာလာပါတယ္.... ဒါနဲ႔ ေစာေစာက စမ္းေခ်ာင္းေလးဆီကို ျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဟိုးခပ္ေဝးေဝးမွာ သူမ ေရာက္ရိွေနခဲ့ပါၿပီ... ပထမဆံုးအေနနဲ႔ အိတ္ထဲမွာ စားစရာတစ္ခုတစ္ေလမ်ား ပါလာခဲ့မလားလို႔ ရွာၾကည့္လိုက္တယ္.. ေမာတာပဲ အဖတ္တင္တယ္.. <br /><br />အဲဒီအခ်ိန္ ခပ္လွမ္းလွမ္းက သူမထြက္လာခဲ့တဲ့ဘူတာရံုအိုေလးမွာ ရထားတစ္စီးဝင္လာတာကိုေတြ႔လိုက္ရပါတယ္...အင္း... ခရီးဆက္ၿပီးမွ ျပန္လာရင္လည္း ရႏိုင္တာပဲလို႔ေတြးလိုက္ရင္း ဘူတာရံုဘက္ကို ေျခလွမ္းလွမ္းလိုက္ပါတယ္... အို.. ေနပါဦး ရထားက ထြက္ေတာ့မွာပါလား... သူမ ပတ္ဝန္းက်င္ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္တယ္..ျမင္းလွည္းတစ္စီးေလာက္မ်ား ရႏိုင္မလား လို႔၊ မေတြ႔တာနဲ႔ကိုယ့္ေျခေထာက္ကို အားကိုးမွာေပါ့လို႔ စိတ္ထဲေျပာၿပီး ဘူတာရံုကိုအေျပးခရီးစတင္လုိက္ပါတယ္.. <br /><br />ေနပါဦး... ဒီမွာတစ္ေယာက္လိုက္ခ်င္လို႔ပါ... ခဏေလးေနပါဦး... ဒီမွာေျပးလာေနတယ္ေလ... သူမဘူတာရံုေလးဆီကို ေရာက္ တဲ့အခ်ိန္မွာ ရထားကထြက္ခြာေနခဲ့ပါၿပီ... ဗိုက္ထဲမွာလည္းဆာ... ေမာလည္းေမာ....ေရကလည္းငတ္လာေတာ့ ဘူတာရံုေလးထဲမွာ လိုက္ၾကည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူမဝင္လာတံုးကလိုပါပဲ...... ဘယ္အခ်ိန္လက္မွတ္ေရာင္းမယ္မွန္းမသိရတဲ့ လက္မွတ္ေရာင္းတဲ့ေနရာ.. ၁၂ နာရီထိုးဖုိ႔ ၅ မိနစ္အလိုမွာရပ္တန္႔ေနတဲ့ နာရီတစ္လံုး..အဘိုးအိုတစ္ဦးနဲ႔ ရထားဝင္လာရင္ အခ်က္ေပးတဲ့ ရထားသံလမ္းပိုင္းတစ္ေခ်ာင္းကိုသာေတြ႕ရပါေတာ့တယ္... <br /><br />ဒါနဲ႔ပဲ အဲဒီအဘိုးအိုကိုေမးရပါေတာ့မယ္...“အဘ ေနာက္ရထားတစ္စင္း ဘယ္အခ်ိန္ေလာက္ ေရာက္မလဲဟင္..ေနာက္ၿပီး ဒီနားမွာ စားစရာတစ္ခုခုဘယ္နားမွာရႏိုင္မလဲ...အဘိုး“ .... “ ေအးကြဲ႔ ကေလးရဲ႕... ဒီဘူတာရံုေလးက တစ္ခ်ိန္မွာ ရထား တစ္စီးသာ ဆုိက္ကပ္ရပ္နားရတဲ့ ဘူတာရံုေလး..ေလကြယ္...ဘဝမွာ...ရထားဆိုတာ တစ္စီးပဲရိွတယ္မဟုတ္လား....မင္း.. မေက်နပ္လို႔ ဆင္းသည္ျဖစ္ေစ၊ ႀကိဳက္လို႔ဆင္းသည္ျဖစ္ေစ...ရထားေပၚကဆင္းလိုက္တာပါပဲ “... “ဟင္.. မဟုတ္ဘူးေလ... အဘိုးရဲ႕ ကၽြန္မက ဒီပတ္ဝန္းက်င္ကေလးက အရမ္းလွေနလို႔ဆင္းလိုက္တာ ဒီလို...ရထားတစ္စင္းပဲရိွတယ္ ဆိုတာ သိရင္ ဘယ္ဆင္း မလဲ “... “ ေအး...လူေတြက အဲလိုပါပဲကေလးရယ္... ဒီပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ဆြဲေဆာင္မႈ ေၾကာင့္ သြားလက္စ ခရီးကို ရပ္တန္႔တတ္ၾကပါတယ္“... “အာ အဘိုးကလဲ ဒီမွာဗိုက္ဆာေနၿပီ... ဒါဆို.. စားစရာဘယ္မွာရႏိုင္မလဲ “.... ဆိုေတာ့ “အင္း... လူ႔ဘဝမွာ ကိုယ့္ရိကၡာ ကိုယ္သာျပင္လာရစၿမဲပဲေလ.. ဒီမွာ ေရာင္းစရာမရိွဘူးကြယ္... “အာ...ဗိုက္ဆာေနၿပီ အဘိုးရ“....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-3281017041508301648?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-76758374281171194952010-01-06T01:11:00.001+06:302010-01-06T01:17:23.738+06:30္<br /><br />ေၾသာ္...ေရႊျပည္ႀကီး... နီးေအာင္ပင္ လွမ္း...နန္းရိပ္ဘံု... ေရႊဘုန္းကံ... သာတဲ့ကြန္းဆီက ရြမ္းနတ္ကယ္စီ... ေဒါင္းၿမီး ကြက္ေတြ လွ်မ္းခ်ိန္သို႕ ... လြမ္းျပန္ရသည္... ေရႊဗဟုိစည္သံမ်ား... မၾကားရၾကာေခ်ၿပီ... ႏွစ္ဆံုတီးမယ့္ ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီးဆီ......<br /><br />ေၾသာ္... ကိုႀကီးငဘ မလဲ ေရႊဘံုကံဌာနတိုင္းကို လြမ္းျပန္ၿပီထင္ပါရဲ႕... ျပည္ေတာ္နဲ႕နီးမယ့္ ေရႊျပည္ႀကီးသီခ်င္းကို ပဲ တြန္းဆို ေနေတာ့့တာ ပ ေလ..... ဆိုမယ့္သာဆိုေနရတယ္...ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေရႊျပည္ႀကီးအတြက္ အင္း....အဲဒီေလာက္ထိ အခ်ိန္ရပါ့မလား... ဘုရင္မ ေမရီ အတြက္ ကိတ္မုန္႕ေတြ အမ်ားႀကီး လုပ္ေနရ ပါေလေရာ့လား.....<br /><br />ဧရာျမစ္ျပင္ေတာင္မွ သူ႕အေမကိုတမ္းတ ငိုေၾကြးရင္း စီးဆင္းေနရၿပီကိုး... ကိုခင္ဝမ္းနဲ႕ ကိုငွက္ႀကီးေရ... ဧရာဝတီငိုတဲ့ ညေတြအေၾကာင္းကို......ေနာက္လက္ကမ္း ေျပာျပပါဦး.....<br /><br />ေရႊျပည္ေတာ္ ေမွ်ာ္မေဝးၿပီဘု ေရာက္လုၿပီ ဆိုတဲ့ သီခ်င္းစာသားေလးအတိုင္း ေရႊျပည္ႀကီးအိပ္မက္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ မက္ခဲ့ၾကတာပါပဲ....ေနာက္ထပ္ ဘယ္ေလာက္အထိ ဆက္မက္ေနၾကရဦးမွာလဲ.... အိုင္းစတိုင္းေတာ့သိေကာင္း ပါရဲ႕... အပ်ိဳေတာ္မွ မခင္းရေသးဘူး ငိုခ်င္းက အရင္ခ်ရေတာ့မယ္ေလ...<br /><br />တို႕ရဲ႕ေခတ္သစ္ ငဘ ကေတာ့ တရုတ္ဆိုင္ကယ္ေလး စီးခ်င္လို႕တဲ့ အေမြရတဲ့ ႏြားကို ေရာင္းလိုက္ရတာ..... ၿပီး.... အဲဒီႏြားေနရာမွာ လူက အစားထုိးဝင္ေနရတဲ့ကာလမွာ သီးႏွံအထြက္တိုးဖို႕ ပုဗၺၾကည္တိုင္ကို ရွာေနဆဲပါပဲ ....<br /><br />အရာရာတိုင္းကို ေငြက မဖန္တီးႏိုင္ေပမယ့္ အရာမ်ားမ်ားကို ဖန္တီးႏိုင္တယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေခတ္ၿပိဳင္လူ႕အဖြဲ႕ အစည္းက လက္ခံလာၾကပါတယ္...အဲဒီ ဒုတိယဘုရားအတြက္ ကို ငဘ တို႕ ခါးက်ိဳးေအာင္ ေလွထိုး ခဲ့ပါၿပီ၊ ေနညိႈးေအာင္ စိုက္ခဲ့ပ်ိဳးခဲ့ပါၿပီ.... ဒါေပမယ့္ ကို္ယ္တိုင္စိုက္တဲ့ လယ္တစ္ကြက္မွာ ဝမ္းစာနည္းေနလို႕ အာဟာရမျပည့္ခဲ့တာ ၾကာလွေပါ့.....<br /><br />ယူႏိုကယ္လို ေရနံကုမၸဏီႀကီးေတြကို အေမရိကန္အစိုးရ အဆက္ဆက္ ေပၚလစီက ဘယ္တံုးကမ်ား ဆန္႕က်င္ႏိုင္ခဲ့ လုိ႕လဲ... ေဒးဗစ္ေရ... ေဟ့ ...ေဒးဗစ္... ေက်ာက္တံုးမ်ားမ်ားေကာက္ခဲ့ပါဦးဟ....<br />ႏိုင္ငံရဲ႕ ၿမိဳ႕ျပလူ႕အဖြဲ႕အစည္းနဲ႕ ေက်းလက္ေနလူ႕အဖြဲ႕အစည္း မွာ အင္အားပမာဏကြာျခားခ်က္ကို တရုတ္ေပသီးတြက္ခြက္နဲ႔ ျပန္တြက္ပါဦးဟ....<br /><br />ေရႊျပည္ေတာ္သည္ သီခ်င္းကိုတီးေနက် တို႕ မႏၱေလးအၿငိမ္႕ေတြေတာင္ သံသရာခရီးသည္သီခ်င္းကို ေျပာင္းတီးေနၿပီ.... လွမ္းကာ တက္ခါ သြားၾကတယ္..ေတာေတာင္ေရလမ္းပန္းလွဖြယ္. နိမ့္ကာ ျမင့္ခါ သြားလို႕ရယ္.. သံသရာခရီးသည္ တဲ့ ေလ......၁၉ရာစုႏွစ္အစ ရုရွႏိုင္ငံ ေခတ္ကို ကာလယႏၱရားစီးၿပီးေရာက္သြားတယ္ Nihilism ေခတ္လို႔ ေျပာရမလားပဲဗ်ာ.....<br /><br />အေမေရ... ထံုးစံအတိုင္း အၿပံဳးေလးတစ္ခ်က္နဲ႕သာ ခြင့္လႊတ္ေပေရာ့ဗ်ိဳ႕....<br /><br />ဘာသာစကားေပ်ာက္ေနတဲ့ အဘိဓာန္တစ္အုပ္ကို ေခါင္းထဲထည့္ထားတဲ့ ပရိုဆက္ဆာေတြနဲ႔ ေခြးအ ေတြကလည္း အူလုိက္တာ.... ေဟာင္ဖို႕/အူဖို႕ပဲတတ္ေတာ့ လူထုေခါင္းေဆာင္ဆိုတဲ့ အဓိပါၸယ္ကို ပုတ္ေလာက္ ေရးျပေနတာေတာင္ သူတို႔မသိလို႕ သူတို႕ ရြာျပင္ထြက္ေအာင္ ေတာထုတ္ရဦးမယ္.......<br /><br />လူမႈအဖြဲ႕အစည္းတစ္ရပ္လံုးကိုပံုေဖာ္ဖန္တီးမယ့္ လက္ေတြ၊ သမိုင္းကိုေရးမယ့္လက္ေတြက ဘယ္မွာလဲ....<br /><br />မ်ဥ္းၿပိဳင္ေျပးလမ္းအတြက္ ႏိုင္ငံျခားက မွာထားတဲ့ေခါင္းတြဲေတြ မေရာက္ေသးဘူးလား.... ကိုငဘ တို႕ကလည္း ေမးလွေပါ့.... မျမင္ဖူးေသးဘူးေလ....<br /><br />လူထုဟာ သူ႕သမိုင္းကို သူေရးတယ္သတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးသီဝရီ တစ္ရပ္ဟာ အခါခပ္သိမ္းအတြက္ အေျခအေနတိုင္းအတြက္ မွန္ႏိုင္ၿပီလား... တျခားသီဝရီေတြမ်ားရိွဦးမလား.....<br /><br />ေရႊတိဂံုဘိုးဘိုးႀကီးမွာလည္း သမုိင္းစဥ္တေလွ်ာက္ က်ခဲ့ရတဲ့မ်က္ရည္ေတြ မ်ားလြန္းလို႕ မငိုႏိုင္ေတာ့ဘူး.... စေနေထာင့္မွာ ငုတ္တုတ္ႀကီး....ဒါကို မ်က္ရည္မက်ေသးလို႕ သမိုင္းေမာ္ကြန္းအစစ္ မေရးႏိုင္ေသးဘူးလို႕ ဆိုၾကဦးမွာလား.....အင္း..........<br /><br />အရာရာကို ကံေၾကာင့္၊ ကံ ညံ့လို႕ ဆိုၿပီး ေတြးတာမ်ိဳးထက္ ၊ ရပ္ေဆြ/ရပ္မ်ိဳးေတြ ေထာက္ပံ့တာထက္ ကို္ယ့္အတြက္ ကိုယ္လုပ္မွရမယ္ဆိုတဲ့ အျမင္ကို ကၽြန္ေတာ္ သင္ခန္းစာတစ္ရပ္အျဖစ္ ေဖာ္ထုတ္ရရိွခဲ့ပါၿပီတဲ့။ ေၾသာ္....ဘာပဲေျပာေျပာ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာမွာ ျပည္တြင္းအင္အားစုကို ခိုင္မာေအာင္၊ ေတာင့္တင္းေအာင္ မစုစည္းႏိုင္သေရြ႕ ၊ ႏိုင္ငံတစ္ခုကို ဘယ္လိုနည္းနဲ႕မွပုံေဖာ္ဖြဲ႕တည္လို႕မရႏိုင္ဘူးလို႕ နားလည္ရျပန္ေပါ့... အမ်ားညီသမိုင္းျဖတ္သန္းမႈလို႕ပဲေခၚေခၚ သမိုင္းတစ္ေခတ္ကို ပံုေဖာ္ထုဆစ္ၾကျခင္းလို႕ပဲေျပာေျပာ ႏိုင္ငံေတာ္တစ္ခုဟာ ႏိုင္ငံသားမ်ားမပါဘဲ ဖြဲ႕စည္းလို႕ မရပါဘူး .....<br /><br />ႏိုင္ငံသားအမ်ားစုရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး အသိစိတ္ဓါတ္ရိွျခင္း၊ ထိန္းေက်ာင္းေလ့က်င့္ျခင္းနဲ႕ ႏိုင္ငံေရးဟာ မိမိတို႕ ဘဝကိုပံုေဖာ္ဖန္တီးျခင္းလို႕ ႏိုင္ငံသားအမ်ားစု မယူဆေသးသေရြ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕တိုင္းျပည္မွာ ႏိုင္ငံေရးလုပ္လို႕ မရေသးဘူးထင္ပါရဲ႕ .... လူမႈအဖြဲ႕အစည္းတစ္ရပ္လံုးကိုပံုေဖာ္ဖန္တီးမယ့္ လက္ေတြ၊ သမိုင္းကိုေရးမယ့္လက္ေတြက ဘယ္မွာလဲ.... ငွက္ေပ်ာသီးအခြံခြာစားရတာက တယ္ပင္ပန္းသကိုးဗ် ....<br /><br />ကိုင္းဗ်ာ.... ကန္သင္းရိပ္လည္း တံဖ်ာတစ္ေထာက္ရိွၿပီမို႕...ေရွ႕နားဆူးၿခံဳရိပ္မွာနားဦး မ ဗ်ာ... လူကို ေမာလွေပါ့......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-7675837428117119495?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-69255952850944924112010-01-03T23:32:00.000+06:302010-01-03T23:33:16.660+06:30ျမိဳ႔က လက္ပတ္နာရီတစ္လံုးရလာလို႔<br />တစ္ရြာလံုး ထူးဆန္းၾကတဲ႔ ေတာသားဟာ<br />မင္းလား? ငါလား?<br /><br />ၾကယ္ေတြကုိ ေရတြက္ဖူးတဲ႔ အရူူးေတြဆိုရင္ေတာ႔<br />မင္းေရာ၊ ငါေရာ..။<br /><br />မင္းက ေလယာဥ္ပ်ံ လုပ္တယ္<br />ငါက ၀ယ္ျပီး ဗံုးၾကဲတယ္<br />ငါက ၾကံပင္စိုက္တယ္<br />မင္းက၀ယ္ျပီး အရက္ခ်က္တယ္။<br /><br />မင္းပိုက္ဆံကုိ ငါယူတယ္<br />ငါ႔ပိုက္ဆံကုိ မင္းယူတယ္<br />အခုေတာ႔ တုိ႔ႏွစ္ေယာက္<br />တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္<br />အခ်စ္ၾကီး ခ်စ္မိေနၾကျပီ။<br /><br />ေလာကဓံနဲ႔ ကံၾကမၼာ<br />တုိ႔နာမည္ေတြ ဘယ္သူေပးသလဲ..????<br /> - သုခမိန္လိႈင္ -<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-6925595285094492411?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5974240182394568011.post-13161320318673813462010-01-03T23:27:00.000+06:302010-01-03T23:31:58.809+06:30ဂ်က္ကေျပာတယ္<br />မိန္းမေခ်ာေတြကုိ ေနာက္ဘယ္ေတာ႔မွ<br />သူ မခ်စ္ေတာ႔ဘူးတဲ႔<br /><br />ဂ်က္ကေျပာတယ္<br />ကမၻာမွာ မိန္းမေတြမရွိရင္<br />မျဖစ္ဘူးဆိုပဲ<br />ဒါေပမယ္႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ကုိ သင္ခ်စ္မယ္ဆုိရင္<br />သင္တုန္းဓားကုိ တစ္ၾကိမ္နမ္းသင့္သတဲ႔<br /><br />ဂ်က္ကေျပာတယ္<br />ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ၊ သူရသတၱိနဲ႔ အရိုင္းစိတ္ကုိ<br />ခင္းက်င္းျပသဖို႔ အေကာင္းဆံုးစားပြဲဟာ မိန္းမေတြပဲတဲ႔<br /><br />ဂ်က္ကေျပာတယ္<br />အဲဒီ စားပြဲေပၚမွာ အႏွစ္ ၄၀ လံုးလံုး ၾကာေအာင္<br />ငါေျပးေနခဲ႔ဖူးတာေပါ ႔ကြာ<br /><br />ဂ်က္ကေျပာတယ္<br />ၾကယ္စံုျမဴးတဲ႔ ညမွာ<br />ခ်စ္သ၀ဏ္လႊာေတြ တစ္ညလံုးေရးေနခဲ႔တာ<br />ေနနတ္သားရဲ ႔ တံပိုးခရာသံၾကားတဲ႔ အထိပါပဲတဲ႔<br />သို႔ပါေသာ္ျငား<br />ေရးသားခဲ႔သမွ် ခ်စ္သ၀ဏ္လႊာေတြဟာ<br />ေပါင္မုန္႔ၾကားထဲ ၀င္ေရာက္သြားျပီး<br />ျပန္မထြက္တတ္ၾကေတာ႔ဘးတဲ႔<br /><br />ဂ်က္ကေျပာတယ္<br />မိန္းမတစ္ေယာက္အတြက္<br />ဒိုင္ဗင္အၾကိမ္ၾကိမ္ ထိုးခဲ႔တယ္<br />ဦးေခါင္းမွာ ခ်ဳပ္ရိုးေတြခ်ည္းပဲ<br /><br />ဂ်က္ကေျပာတယ္<br />သိပ္စိတ္ညစ္တာပဲ<br />အခ်စ္ကုိ သက္ေသျပဖို႔ ေငြေၾကးမလံုေလာက္ဘးတဲ႔<br />ဒါေၾကာင့္<br />ေက်ာက္တံုးၾကီးေတြကုိ ခဏခဏ မျပေနရသတဲ႔<br /><br />ဂ်က္ကေျပာတယ္<br />မိန္းမေတြဟာ ဘယ္ေတာ႔မွ မမွားဘူးတဲ႔<br />ငါတို႔က သူတု႔ကုိ ခ်စ္မိမွာသာ<br />အမွားအယြင္းေတြ စတင္ေတာ႔တာတဲ႔<br />ဒါေၾကာင့္ ဂ်က္ကေျပာတယ္<br />မိန္းမေတြနဲ႔ မ်က္လံုးခ်င္းဆံုးေအာင္ မၾကည္႔နဲ႔တဲ႔<br /><br />ဂ်က္ကေျပာတယ္<br />မိန္းမတစ္ေယာက္ကုိ ခ်စ္ရတာဟာ<br />ျဂိဳဟ္ကမၻာတစ္ခုက ပိုးမႊားအသစ္အဆန္းေတြ<br />ထည္႔ထားတဲ႔ ဖန္းဘူးနဲ႔<br />တစ္ခန္းတည္း အတူေနရသလုိပဲတဲ႔<br /><br />ဂ်က္ကေျပာတယ္<br />သူဟာ တစ္ေန႔တည္း ႏွစ္ခါ<br />အသက္ရွင္ေနႏို္င္ သတဲ႔<br />တစ္ၾကိမ္က မိန္းမတစ္ေယာက္ကုိ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးဖို႔<br />တစ္ၾကိမ္က ကမၻာေျမၾကီးကုိ ခ်စ္ခင္ဖို႔တဲ႔<br /><br />ဂ်က္ကေျပာတယ္<br />မိန္းမေခ်ာေတြကုိ ေနာက္ဘယ္ေတာ႔မွ<br />မခ်စ္ေတာ႔ဘူးတဲ႔<br />အဲဒီေန႔က သူ အိမ္ကုိျပန္မအိပ္ဘူး<br /><br />ဂ်က္ကေျပာတယ္<br />ဂ်က္က ခဏခဏေျပာတယ္<br />ဂ်က္က ေတြ႔တဲ႔သူတိုင္းကုိ္ေျပာတယ္<br />ဂ်က္က မရပ္မနားေျပာတယ္<br />မိန္းမေခ်ာေတြကုိ ေနာက္ဘယ္ေတာ႔မွ<br />မခ်စ္ေတာ႔ဘူးတဲ႔<br />အဲဒီေန႔က သူခ်ာခ်ာလည္ေအာင္မူးတယ္<br /><br />ဂ်က္ဆိုတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ ရွိခဲ႔ဖူးတယ္<br />သူဘယ္သူလဲ သိပါရဲ ႔လား အေဆြငဲ႔<br />လမ္းထိပ္မွာ အမူးလြန္ျပီး အိပ္ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ႔<br />အရက္သမားအဘုိးၾကီးကြဲ႔ ။ ။<br /> ေနမ်ိုး<br />("ကဗ်ာဆရာ ၀ံပုေလြ-ေနမ်ိဳး" စာအုပ္မွ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5974240182394568011-1316132031867381346?l=htetyeethitsar.blogspot.com' alt='' /></div>Htet Yee Thitsarhttp://www.blogger.com/profile/10866125578502159353noreply@blogger.com0